/ Bolşevik Geleneğimiz / Amerika Komünist Olursa-II (Lev Troçki)

Amerika Komünist Olursa-II (Lev Troçki)

on 9 Aralık 2015 - 22:41 Kategori: Bolşevik Geleneğimiz, Devrimci Perspektif, Güncel
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Ortalama bir insan sistemden ve genelleştirmelerden haz etmez. Ortalama bir insanın istediği somut şeylerin sistem tarafından verilmesi, komünist devlet adamlarının görevidir: yemeği, sigarası, eğlencesi ve kendi kravatını, evini, arabasını seçme özgürlüğü. Sovyet Amerika’da bu konforu sağlamak kolay olacaktır.

Çoğu Amerikalı, Sovyetler Birliği’nde bizim bütün temel endüstriyi baştan inşa etmek zorunda kalmamızdan dolayı yanlış bir fikre kapılmış durumda. Böyle bir şey, devasa tarımsal alanları ve endüstriyel üretimi azaltmaya zorlandığınız Amerika’da gerçekleşmeyecek. Nitekim devasa teknolojik donanımınız kriz yüzünden felce uğradı ve çoktan yaygara koparılmaya başladı. Ekonomik canlanmanın başlangıç noktası olarak halkınızın tüketimini hızlıca arttırabilirsiniz.

Buna diğer ülkelerde olamayacak kadar hazırsınız. Başka hiçbir yerde iç pazarın çalışması ABD’deki yoğunluğa ulaşmadı. Bu sizin banklarınız, tröstleriniz, bireysel iş adamlarınız, tüccarlarınız, gezici satış temsilcileriniz, çiftçileriniz tarafından iç ticaret stokunun bir parçası olarak yapıldı. Sovyet hükümetiniz açıkça bütün ticaret sırlarını açığa çıkartacak; kişisel kar için yapılan bütün araştırma bulgularını birleştirerek onları ekonomik planlamanın bilimsel temeli haline getirecek. Bunu yaparken hükümetiniz aydın ve eleştirel tüketicilerden oluşan geniş bir sınıfın varlığıyla desteklenecek. Kamulaştırılmış anahtar endüstrilerle özel işleriniz ve demokratik tüketim kooperatiflerini biraraya getirerek, halkınızın ihtiyaçlarına hizmet edecek oldukça esnek bir sistem geliştireceksiniz.

Bu sistem, bürokrasi ve polis zoruyla değil nakit para aracılığıyla çalışacak.

Sizin her şeye gücü yeten dolarınız yeni Sovyet sisteminizin işlemesinde önemli bir rol oynayacak. “Planlı Ekonomi” ile “idari para”yı biraraya getirmeye çalışmak büyük bir hata olur. Paranız planlamanın başarısı ya da başarısızlığını ölçmek için bir düzenleyici rol oynamalıdır.

Sizin “radikal” profesörleriniz kendilerini “idari paraya” adadıkları için ölüm fermanlarını imzaladılar. Bu, dağıtım ve üretim sisteminizi tamamını kolaylık enkaza çevirebilecek bir akademik düşüncedir. Bu, elzem ihtiyaçların mali sahada resmi değerlere dönüştüğü Sovyetler Birliği’nden çıkartılabilecek büyük bir derstir.

Rusya’da stabil altın rublenin eksikliği bizim yaşadığımız bir çok ekonomik sorun ve felaketin temel sebeplerinden biri. Sabit bir para sistemi olmaksızın, maaşları, fiyatları ve malların niteliklerini düzenlemek imkânsızdır. Sovyetlerdeki stabil olmayan ruble, taşıyıcı bant fabrikasında farklı kalıpların üretilmesi gibidir. İşlemez.

Sosyalizm para için idari kontrolü ele almayı başardığında sabit altın tedavülünü terk etmek mümkün olacaktır. O zaman para sadece sıradan bir kağıttan ibaret olacaktır. Sosyalizm geliştikçe bu kağıt parçaları da yok olacak ve kişisel tüketimde kontrole – parayla ya da idare aracılığıyla- gerek kalmayacak, zira her şey herkese yetecektir!

Böyle bir şey henüz gerçekleşmedi ancak Amerika bu seviyeye kesinlikle diğer ülkelerden daha hızlı bir şekilde ulaşacaktır. O zamana kadar, bu seviyeye erişmenin tek yolu sisteminizin çalışması için etkili bir düzenleyiciliği ve tedbirleri sürdürmektir. Doğrusu, ilk birkaç yılda planlı ekonominin eski moda kapitalizmden daha fazla sağlam paraya ihtiyacı var. Bütün çalışma sektörünü düzenleme amacıyla para birimini düzenleyen profesör aynı anda iki ayağını da kaldırarak yürümeye çalışan birine benzer.

Sovyet Amerika doları sabitleyebilecek kadar altın stokuna sahip olacaktır- para biçilemez bir varlık. Rusya’da biz bir yılda endüstri tesislerimizi %20-30 büyütebiliyoruz ama- değersiz bir rubleye sahip olduğumuzdan- bu artışı yeterince etkili bir şekilde dağıtamıyoruz. Bu, kısmen, bürokrasinin para sistemimizi tek taraflı yönetmesine izin verdiğimiz için oldu. Siz bundan uzak durabileceksiniz. Sonuç olarak, halkınızın zenginliği ve rahatlığında hızlı bir ilerleme kaydederek bizden hem artan üretimde hem de dağıtımda çok daha üstün olacaksınız.

Tam burada, bizim zavallı kitle tüketicilerimiz için olan standart üretimimizi taklit etmek durumunda kalmayacaksınız. Biz Çarlık Rusya’sından fakirliği, düşük yaşam şartlarına sahip olan kültürel olarak gelişmemiş bir köylülüğü miras aldık. Biz fabrikalarımızı ve barajlarımızı tüketicilerimizin ihtiyaçlarına göre inşa etmek zorundayız. Sürekli para enflasyonuna ve korkunç bir bürokrasiye sahibiz.

Sovyet Amerika bürokratik metotlarımızı taklit etmek zorunda kalmayacak. Temel ihtiyaçlarımızdan yoksun kaldık; bir parça ekmek, bir parça kumaş için birbirimizle kapışır hale geldik. Bu cebelleşmenin içinde bürokrasimiz en güçlü arabulucu olarak uzlaşmacı olmak için adım attı. Öte yandan siz, bizden çok daha varlıklısınız ve halkınızın temel ihtiyaçlarını karşılamak sizin için hiç de zor değil. Dahası, ihtiyaçlarınız, zevkleriniz ve alışkanlıklarınız bürokrasinizin ulusal geliri bölmesine asla izin vermeyecek. Bunun yerine toplumunuzu, kar değil insani ihtiyaçları üretmek için düzenlediğinizde, tüm nüfusunuz farklı akımlar, gruplar ve kendi etraflarında birleşecek. Birbirleriyle mücadele içinde olacaklarından kibirli bürokrasinin kendini dayatmasına olanak tanımayacaklar.

Böylece Sovyet uygulamasıyla, yani demokrasiyle -gelişmiş en esnek devlet biçimiyle-, bürokrasinin büyümesinin önüne geçebilirsiniz. Sovyet örgütlenmesi mucizeler yaratmaz ancak en basit haliyle halkın isteklerini yansıtmalıdır. Bizdeki Sovyet örgütlenmesi tek bir partinin siyasi tekelinin bir sonucu olarak bürokratikleşti ve bürokrasinin kendisi haline geldi. Bu durum, fakir ve geri bir ülkede sosyalist öncülüğün özel zorluklarının bir sonucudur.

Rusya’ya dayatılan koşul ve tedbirlere ihtiyaç ve fırsat olmadan Amerikan sovyetleri güçlü ve enerjik olacaktır. Sizin ahlaksız kapitalistleriniz yeni düzende kendilerini yer bulamayacaklar. Henry Ford’u Detroit Sovyet’inin lideri olarak hayal etmek oldukça zor!

Yine de çıkarlar, gruplar ve fikirler arasındaki çatışma sadece olası değil, aynı zamanda kaçınılmazdır. Bir yıllık, beş yıllık, on yıllık faaliyet geliştirme planları; ulusal eğitim için projeler; yeni temel ulaşım yollarının inşası; çiftliklerin dönüşümü; Latin Amerika’nın teknolojik ve kültürel olanaklarının iyileştirilmesi programı; stratosfer iletişimi için bir program; soy ıslahı – tüm bunlar anlaşmazlıklara, seçim yarışlarına, gazeteler ve toplantılardaki ateşli tartışmalara yol açacak.

Sovyet Amerika, Sovyet Rusya bürokrasisinin medya tekelini taklit etmeyecek. Sovyet Amerika tüm basım fabrikalarını, kağıt fabrikalarını ve dağıtım araçlarını kamulaştıracak; ancak bu tamamen menfi bir tedbir olacaktır. En basit haliyle, özel sermayenin hangi yayınların yapılacağına izin veremediği; ilerici yoksa gerici mi, ‘ıslak’ ya da ‘kuru’ mu, tutucu yoksa pornografik mi olacağına karar veremediği bir ortam olacaktır. Sovyet Amerika yazılı basının sosyalist bir rejimde nasıl işleyeceğine dair çözümler üretmelidir. Sovyetlerde yapılan seçimlerdeki temsiliyet oranları esas alınarak yapılabilir.

Böylece her bir gruptaki vatandaşların basının gücünü kullanması sayılarına göre belirlenecektir. Aynı prensip toplantı salonlarının kullanımında, canlı yayınlardaki zaman paylaştırmasında da yapılabilir.

Böylece yayınların yönetimi ve izleyeceği politika bireylerin çek defterlerine göre değil, grupların fikirlerine göre belirlenecektir. Bu da demek oluyor ki; her yeni fikir, tarih boyunca olduğu gibi, var olma hakkını kanıtlamaya zorlanacaktır.

Zengin Sovyet Amerikası araştırma, icat etme, keşfetme ve her alandaki deneyler için muazzam kaynaklar ayıracaktır. Mimarlarınızı ve heykeltraşlarınızı, alışılmamış şairlerinizi ve cesur filozoflarınızı ihmal etmeyeceksiniz.

Hatta geleceğin Sovyet Yankeeleri, bu alanların şimdiye kadar hep ustası olmuş Avrupa’yı geçecektir. Avrupalılarda teknolojinin gücüyle insan kaderini etkileme kavrayışı çok azdır ve krizden beri ‘Amerikancılığa’ karşı alaycı bir üstünlük tavrı bürünmüşlerdir. Oysa ki Amerikancılığın ortaya çıkışı Orta Çağlar ile modern dünya arasındaki esas ayrım çizgisini işaretler.

Şimdiye kadar, Amerika’nın doğayı fethetme çabası o kadar vahşi, o kadar ateşli olmuştur ki felsefelerinizi modernleştirmek ya da kendi sanatsal biçimlerinizi yaratmak için hiç zamanınız olmamıştır. Bu nedenle Hegel, Marks ve Darwin’in doktrinlerine karşı düşmanlık besliyorsunuz. Tennessee Vaftizleri’nin Darwin’in kitaplarını yakması, evrim doktrinine karşı Amerikan nefretinin hoyrat bir yansımasıdır. Bu tavır sadece klise kürsülerinize özgü bir şey değildir. Hala genel zihinsel yapınızın bir parçasıdır.

Ateistleriniz gibi Quaker’larınız (*) da kararlı rasyonalistlerdir. Ve rasyonalizminiz deneycilik ve ahlakçılıkla zayıflamış haldedir. Sizde, büyük Avrupalı rasyonalistlerin acımasız zindeliğinden azıcık bile yoktur. Yani felsefi metodunuz, ekonomik sisteminizden ve siyasi kurumlarınızdan çok daha köhnedir.

Bugün, oldukça hazırlıksız bir şekilde, her toplumda sessizce ortaya çıkan sosyal çelişkilerle yüzleşmeye zorlanıyorsunuz. Doğayı, yaratıcı dehanızın yarattığı araçlarla fethettiniz, ancak bu araçların sadece sizi yok ettiğinin farkına vardınız. Umutlarınız ve arzularınıza karşı, adı duyulmamış servetiniz adı duyulmamış talihsizliklere yol açtı. Sosyal gelişim tek bir basit formülü olmadığını keşfettiniz. Bu sebeple de -orada kalmak için- diyalektik okuluna hücum ettiniz.

17. ve 18. yüzyıldaki geçerli düşünce ve pratiklere geri dönüş yok!

Nazi Almanya’sının romantik andavalları Avrupa’nın Kara Ormanı’nın eski ırkını ilk saflığına, ya da ilk pisliğine, döndürme hayali kurarken; siz Amerikalılar ekonomik makinenize ve kültürünüze sarıldıktan sonra soy ıslahı problemine karşı özgün bilimsel metodlar geliştireceksiniz. Bir yüzyıl içinde, ırkların buluşma noktasından yeni bir insan soyu çıkacak – İnsan denilmesini hak eden ilk soy.

Son bir kehanet: Sovyet iktidarının üçüncü yılında Amerikalılar artık sakız çiğnemeyecek!

 

(*) ABD’de bir Hristiyan mezhebi

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Yorumlar Kapalı

Yorumlar Kapalı